Útspil

Hjartað lék út peðinu og hafði hálft í hvoru ákveðið með sér að sýndi Riddarinn þá undirgefni að ganga í gildruna myndi Hjartað láta taka hann af lífi fyrir lélega taflmennsku. Mögulega myndi Hjartað þó sýna miskunn og þiggja þjónustu hans sem yfirbót. Hann yrði ágætur hirðsveinn. Riddarinn hinsvegar annað hvort áttaði sig ekki á því að honum hefði verið opnuð leið að hnossinu eða vildi ekki fara þessa leið að því. Hugsanlega var hann meðvitaður um það hversu viðkvæm staða hans sjálfs, utan taflborðsins, var. Þess í stað lék hann fram að því er virtist illa völdu peði og Hjartað andvarpaði yfir því að Riddarinn skyldi virkilega halda að sjálft Hjartað myndi leggja sig niður við það að ganga í svo augljósar gildrur. Á sama tíma gladdi það Hjartað að óvissan skyldi hafa verið framlengd, að það gæti haldið áfram að glápa á slagæðar Riddarans og sleikja út um við tilhugsunina um það hversu gómsætur sársaukinn yrði. Hjartað tók því fyrri leik sinn til baka og beið íbyggið eftir mótleik á meðan hirðmeyjarnar Löngun og Girnd gerðu sér niðurlútar grein fyrir því að á meðan sá leikur sem Hjartað og Riddarinn væru að leika hefði engin tengsl við taflborðið væri algerlega óljóst hvenær eða jafnvel hvort þær kæmust til rekkju.

Jaði hlaðið Hjarta

Hjartað veit að kæmist það upp með glæpinn myndi það ekki hafa neitt andskotans samviskubit. Hjartað veit hinsvegar að það er engin gulltrygging fyrir því að það komist upp með glæpinn og að lostaævintýrin eru ekki mannorðsins og samfélagsstöðunnar virði. Þetta grætir Hjartað því það gerir sér grein fyrir því að slík lífssýn er skýrt merki um það hversu gamalt Hjartað er orðið og þreytt. Skýrt merki um að það hafi lotið í duftið fyrir Metnaðarkenndinni. Hjartað hefur sagt sér marg oft það nenni ekki lengur að hrapa og brenna, nei, það kjósi fremur að sitja makindalega í beinagrindarhásætinu og leika samkvæmisleiki.

En Hjartað fyllir samt ekki almennilega út í þennan dimma kjöthelli sem það vill halda sig byggja. Hjartanu langar að hrapa og brenna, bara til að fá einu sinni enn að leiftra í þessar mínútur sem það tekur það að ferðast í gegnum gufuhvolfið.

Því er það að Hjartað lék rétt í þessu út peði á þann hátt að mótleikarinn gæti haldið sig hafa fengið drottninguna í færi. Meðan Hjartað býður eftir að veðurteppti Riddarinn átti sig á tækifærunum undirritar það ársreikninga og aftökuskipanir sem ráðsmaðurinn kom rétt í þessu með á silfurfati.

Hjartað brakar

Einn daginn leit Hjartað upp frá dúnkedídúnkinu og áttaði sig á því að því hundleiddist öryggið og stöðugleikinn.